آخرین بار یک ماه پیش توی کاتماندو بود که آقا مهدی را دیدم. با یک گروه از کمپ اصلی اورست برگشته بودم و قرار بود چند روزی بریم چیتوان و پخارا. به هتل مارشیاندی که رسیدم یکی از دوستای ایرانی که اونجا بود بهم گفت: (( فکر می کنی کی اومده اینجا؟)) هر کی یادم میاومد را اسم بردم. آخرش گفت: (( نه بابا، یه کوهنورد بزرگ!)) یک دفعه آقا مهدی به ذهنم اومد. اونقدر خوشحال شدم که حتی به اتاقم هم نرفتم و با اون سر و وضع کثیف که 12 روز بود حمام نرفته بودم، تو حیاط هتل وایستادم تا واسه صبحونه پیداش بشه. . . . مهدی گفت: (( ماها تو شهر که سال به سال همدیگه رو نمیبینیم ، مگه اینکه اینجاها به هم برسیم!))
در جلسه هفتکی باشگاه برنامه هایی به شرح ذیل اجرا شد: حسن زرین قلم با اعلام خبر جانگداز مفقود شدن مهدی اعتمادفر در مسیر صعود به قله دائولاگیری از این کوه نورد بزرگ و پرفروغ تقدیر کرد و از حضار خواست به یاد او به پا خاسته و یک دقیقه سکوت کنند.
هنوز یادمان نمی رود وقثی در سال 83 ا ز او دعوت کردیم برای اراته گزارش برنامه صعود به قله برودپیک به باشگاه بیاید با کمال میل پذیرفت و در جلسه ای پرشور به همراه همنورد خویش امیر جابرانصاری گزارشی از آن کار بزرگ را به دوست داران گفتند ، هنوز یادمان نمی رود در کوهها با موهای سپیدش روحیه عشق به زندگی و تلاش خستگی ناپذیر برای رسیدن به هدف های والا را از او می گرفتیم . آری سخن از مهدی اعتماد فر است و خبری تلخ که او به کوه دائولاگیری پیوست. 8000 متری ها قربانی دیگری از ایرانی ها گرفتند و این بار مهدی عزیز را به کوه دائولاگیری سپردیم ! یاد و نام او را گرامی می داریم و برای خانواده محترم او آرزوی تحمل و صبر داریم !
جوابیه فدراسیون کوه نوردی به درج خبر ایراد اتهام به تیم در اعتماد
روزنامه اعتماد ملی در شماره دیروز و در خبر حکم صادره در باره اعضای تیم نانگاپاربات و باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند مطلبی در باره اظهار نظر فدراسیون و ایراد اتهام مسامحه به کاظم فریدیان و سایر اعضای تیم نگاشته بود که فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی چنین اظهار نظری را طی بیانیه صادره انکار کرده است. توجه کاربران را به این اطلاعیه جلب می کنیم:
با شادمانی بسیار خبردار شدیم در ساعت 16 روز سه شنبه 8/2/88 قله ماناسلو(8163متر) صعود شد. این پیروزی بزرگ را به اعضای تیم شامل آرمان حداد ،طاهر پهنایی ،علی مهدیار و مهدی عمیدی تبرک عرض می کنیم.
صدور رای برائت از دادگاه رسیدگی کننده به فقدان سامان نعمتی
اگرچه هم نورد بزرگ سامان نعمتی همواره به عنوان کوشنده بزرگ صعود ایرانیان به قله نانگاپاربات جایگاه والایی در تاریخ کوهنوردی ایران خواهد داشت ، اگرچه بیانیه انجمن کوهنوردان ایران که پس از کارشناسی و افکارسنجی طولانی خبرگان کوهنوردی ایران صادر شد حقانیت سرپرستی واعضای تیم اعزامی باشگاه را تایید کردولی متاسفانه رویه خانواده داغدار سامان عزیز نسبت به تیم باشگاه نقطه سیاهی در حرکت کوهنوردی مستقل ایران به جای گذاشت . حال که رای بازپرس و دادستان رسیدگی کننده به شکواییه آقای همایون نعمتی ، به برائت سرپرستی و اعضا ی تیم از اتهاما ت وارده صادر شد امیدواریم دست یازیدن ایشان به اتهامات واهی پایان یابد و بیش از این با حیثیت سامان عزیز و تیم سرفراز صعود کننده به نانگاپاربات بازی نشود.
در اینجا توحه کاربران محترم را به اخبار چاپ شده در روزنامه های امروزپیرامون صدور رای برائت از دادگاه جلب می کنیم:
بررسی های قضایی و پلیسی روی پرونده مرگ کوهنورد ایرانی در کوههای پاکستان نشان داد که اعضای گروه کوهنوردی در این حادثه مقصر نبوده اند و به این ترتیب برای انها قرار منع تعقیب صادر شد. قاضی حسین اصغرزاده بازپرس شعبه دوم دادسرای جنایی پایتخت روز گذشته با اعلام این خبر به همشهری گفت: تابستان گذشته کوه نوردان باشگاه دماوند به قله نانگاپاربات در کشور پاکستان صعود کردند اما هنگام صعود متاسفانه یکی از همنوردان گروه ناپدید شد و تلاش ها برای نجات وی بی نتیجه ماند و به این ترتیب 5 عضو دیگر گروه به ایران بازگشتند. به دنبال این حادثه خانواده کوهنورد جان باخته با مراجعه به دادسرای جنایی با طرح شکایتی، مسئول و اعضای گروه را در ناپدید شدن فرزندشان مقصر دانستند. با ارجاع این شکایت به شعبه دوم بازپرسی، رسیدگی به این پرونده در دستور کار قرار گرفت ولی با انجام تحقیقات تخصصی معلوم شد اعضای دیگر این گروه کوهنوردی در ناپدید شدن و مرگ مرد جوان مقصر نبوده اند و این ماجرا تنها یک حادثه تلخ و تاسف بار بوده است. به گفته بازپرس جنایی تهران، بعد از به دست آمدن این اطلاعات، برای اعضای گروه قرار منع تعقیب صادر شد.
می رود وقثی در سال 83 ا ز او دعوت کردیم برای اراته گزارش برنامه صعود به قله برودپیک به باشگاه بیاید با کمال میل پذیرفت و در جلسه ای پرشور به همراه همنورد خویش امیر جابرانصاری گزارشی از آن کار بزرگ را به دوست داران گفتند ، هنوز یادمان نمی رود در کوهها با موهای سپیدش روحیه عشق به زندگی و تلاش خستگی ناپذیر برای رسیدن به هدف های والا را از او می گرفتیم .
